Het gebruik van hongerdoeken, ook wel Vastendoeken genoemd, stamt uit de Middeleeuwen. Tijdens de vastentijd hingen de doeken in de kerk om het zicht op het altaar te ontnemen, als een aansporing voor de mensen om te bidden en tot inkeer te komen. De doeken toonden afbeeldingen van verhalen uit de Bijbel: vanaf het scheppingsverhaal tot aan de laatste levensdagen van Jezus. Vanwege de Vastentijd en het daarmee gepaard gaande hongergevoel, kwam de benaming hongerdoek in zwang. Na de Reformatie (16e eeuw) verdween het gebruik van de hongerdoek. In de vorige eeuw is het fenomeen hongerdoek nieuw leven ingeblazen om ons op te roepen tot solidariteit met de armen in deze wereld. Ook in de geloofsgemeenschappen van de Augustinusparochie wordt al tientallen jaren met Hongerdoeken gewerkt.

Hongerdoek 2023 en 2024: ‘Wat is heilig voor ons?’

Dit jaar wordt hetzelfde hongerdoek gebruikt als vorig jaar. Het kunstwerk ‘Wat is heilig voor ons?’ is gemaakt door de Nigeriaan Emeka Udemba. Centraal staan thema’s als schepping, klimaatcrisis en verantwoord omgaan met de aarde.

Uitleg in het kort

De hongerdoek is opgebouwd uit een collage van veel lagen uitgescheurde krantenknipsels: politiek nieuws, informatie en feiten. De wereldbol rust in twee paar handen in een grenzeloze ruimte. Het is niet duidelijk wat er gaat gebeuren met onze wereld: is de aarde nog veilig in mensenhanden of laten we haar vallen? De afbeelding op de hongerdoek laat deze vraag open.

Elke zondag in de 40-dagentijd zal de voorganger kort aandacht besteden aan de Hongerdoek, omdat het reeds vorig jaar uitgebreid is besproken tijdens de zondagse vieringen.